Deze website maakt gebruik van bestanden (zoals cookies) en andere technologie. Door verder te surfen, stem je in met het gebruik hiervan.

Op 1 april 1945 neemt Pierre Vansteeger (*1901) het atelier over van Simonet-Deanscutter in de Georges Moreaustraat nummer 66 in Anderlecht. Een atelier dat hij als edelsmid-ontwerper voor Adolphe Simonet (1883–1946) in 1932–1933 op de derde verdieping van het complex had ingericht. Zijn tonvormig meesterteken bevat het wapen van de gemeente Vorst en zijn initialen PV.

Familiefoto uit het archief Vansteeger

Familiefoto uit het archief Vansteeger

Léopold Alexandre Vansteeger, zoon van Pierre en Marcelle Moset (*1902), ziet op 16 november 1927 te Sint-Joost-ten-Node het levenslicht en huwt op 30 september 1950 met Jeannine Freson te Vorst. Hij neemt in 1951 ten gevolge het overlijden van zijn vader samen met zijn moeder het atelier over. Voordien had Léopold als leergast in het atelier Haresteeger gewerkt en lessen gevolgd aan het Institut des Arts et Métiers de Bruxelles, wat in 1945 bekroond werd met de Grand Prix Louis Titz van de stad Brussel.

Gelukkig kan Léopold Vansteeger terugvallen op enkele jaren ervaring en een uitgebreid tekeningenarchief dat door zijn vader met veel zorg was aangelegd. Met diens art-deco-ontwerpen behaalde het huis Simonet-Deanscutter in 1935 te Brussel en in 1937 te Parijs internationale erkenning. De moderne serviezen die in de beginjaren van de ateliers Pierre Vansteeger gerealiseerd worden, zijn duidelijk schatplichtig aan de art deco, de Franse in het bijzonder. Het servies Moderne N° 14 is daar een bijzonder goed voorbeeld van. Het ligt in de lijn van de door Tétard en Puiforcat geproduceerde modellen. Niet echt verwonderlijk als je weet dat in het fonds Vansteeger ook enkele blauwdrukken en planafdrukken van deze firma’s zitten.

Het aantal nieuwe ontwerpen na 1951 is zeer beperkt en slechts uitzonderlijk wordt een tekening door Léopold Vansteeger ondertekend als L. Vansteeger of L. Vansteeger 66 r. G. Moreau. Ook het aantal gedateerde tekeningen is in de jaren 1950, 1960 en 1970 verwaarloosbaar. Het merendeel van deze schetsen is overigens afkomstig van of bestemd voor andere huizen, zoals Altenloh en Leysen.

Als opvolger van voormalig hofleverancier Simonet-Deanscutter worden door het Belgische koningshuis nog regelmatig opdrachten gegeven aan Vansteeger, in het bijzonder voor de vervaardiging van sporttrofeeën, alhoewel hij op dit terrein ook de concurrentie met Wolfers en twee Portugese bedrijven dient aan te gaan.

In de loop der jaren zal Léopold Vansteeger meer en meer in onderaanneming voor grote bedrijven (bv. Altenloh, Wolfers) of winkels (Brakmijn, Leyns, Leysen, Massaux, Matelot, Ruys, enz.) gaan werken en komt, zeker na 1970, het accent meer op het restauratiewerk te liggen. Het aantal werknemers in het atelier Vansteeger neemt met de jaren ook af. Edelsmid Antoine Niset (1903–1994) is van 1945 tot 1968 in dienst bij Vansteeger.

Léopold Alexandre Vansteeger overlijdt op 3 december 2004 te Anderlecht.

Gerelateerde publicaties

Lees meer
Een netwerk van luxe
Wetenschappelijke publicaties

Timothy De Paepe - Museum Vleeshuis | Klank van de stad, Universiteit Antwerpen

Lees meer
Scheppend Ambacht in de provincie Antwerpen
Wetenschappelijke publicaties

Ko Goubert - Tentoonstellingscatalogus "Fifties Zilver", Zilvermuseum Sterckshof, Deurne, 2008

Lees meer
Wiskemann
Wetenschappelijke publicaties

Wim Nys - Tentoonstellingscatalogus "Fifties Zilver", Zilvermuseum Sterckshof, Deurne, 2008

Lees meer
Tekenen en boetseren om zilversmid te worden
Wetenschappelijke publicaties

Wim Nys - Tentoonstellingscatalogus "Gedreven door talent", Zilvermuseum Sterckshof, Deurne, 2013